Discussie over de open bruggen
Na het verkeersdrama van afgelopen dinsdag, waarbij een combinatie van Duitse dagjesmensen, de Ringweg-werkzaamheden en een kapotte Euvelgunnerbrug zorgden voor ellendig lange files door de hele stad, laaide online een discussie op over waarom de bruggen eigenlijk zomaar voor iedereen open gaan. Sommige Stadjers beargumenteren dat het eigenlijk nergens op slaat dat een paar mensen op een plezierjacht het verkeer voor duizenden anderen kan ophouden. Waarom is dit? Kan het ook anders? En wat vinden Groningers ervan dat de bruggen zo vaak open staan?
“Moderne implementatie van een konvooiregeling goed idee”
“Vroeger was het zo dat bruggen pas open gingen als er al een bepaald aantal schepen stond te wachten, met een maximum wachttijd van X aantal minuten. Op die manier duurt het voor de vaarders iets langer, maar ik denk niet dat zij haast hebben. Daarom lijkt het mij wel wat eerlijker, want hoeveel mensen missen nu een afspraak omdat de brug open staat? Ik ben dit jaar al tig keer te laat gekomen, zelfs als ik een marge nam van 10 minuten,” klaagt Sebastiaan, die dinsdag ook een halfuur vaststond op de Euvelgunnerbrug.
Met zo’n ‘konvooiregeling’ zou je met moderne technologie, zoals Google Maps, veel makkelijker opstoppingen kunnen vermijden als automobilist, aldus Sebastiaan. “De gemeente kan dan bijvoorbeeld doorgeven aan Google Maps, en andere navigatiediensten, wanneer de brug open staat. Hierdoor kan je GPS deze routes vermijden of kun je er zelf voor kiezen om tien minuutjes later van huis weg te gaan.”
“Bruggenbelasting voor plezierjachten invoeren”
Sofie (28) vindt dat er in ieder geval betaald zou moeten worden door plezierjachten voor wie de brug minutenlang open staat. “Als ik ga verhuizen en daarvoor mijn straat af moet zetten, moet ik daarvoor flink betalen. Logisch, want je hindert anderen ermee. Als je voor iedere keer dat de brug open moet een paar tientjes zou vragen aan de schippers, zou je daarmee een groot deel van de oponthoud kunnen compenseren. Bijvoorbeeld door de wegenbelasting iets lager te maken. Die rijke mensen hebben er geld genoeg voor, dus lijkt mij wel zo eerlijk.”
Haar moeder, Wilma, kan zich hier ook in vinden. Dat doen ze met de treinen nu ook. Een spitsheffing. Wil je in de spits onder één van de drukste bruggen van de Stad door? Dan betaal je wat extra’s. Zo motiveer je mensen om een geschikter tijdstip uit te kiezen om te gaan varen.”
“Overdreven gezeur”
Niet iedereen vindt het zo’n groot probleem. Zoals Rutger van 24. “Je hebt hard gewerkt om zo’n bootje te kunnen betalen. Je betaalt al genoeg belasting. En sowieso ging het dit keer om een brug die kapot was, waardoor het zo lang duurde. Als ik met m’n vader ging bootjevaren duurde het echt nog geen 3 minuten voordat die brug alweer dicht ging. Als je daar al niet op kan wachten… Wat een gezeur om niks ouwe,” zegt Rutger. Hij kan op een goedkeurende blik rekenen van zijn vader, die naast hem zit in hun BMW i5.
Waarom hebben schepen nu altijd voorrang?
Van oudsher is het gebruikelijk om schepen voorrang te geven bij een brug. Onder andere omdat dit als veiliger wordt beschouwd. Stroming, wind en risico op storm kunnen schippers die onverwacht lang moeten wachten, in gevaar brengen. Een schip kan wat minder makkelijk manoeuvreren, dat geldt zeker voor zeilschepen. Stoppen of ‘even in z’n achteruit’ is voor dit soort vaartuigen niet altijd makkelijk.
Oudere rechten geven scheepvaart prioriteit
Niet alleen de fysieke beperkingen van scheepvaart zijn in deze discussie van belang. De meeste waterwegen, waaronder vrijwel alle kanalen en diepen van Stad en Ommeland, zijn veel ouder dan autowegen. Het ‘recht van vrije doorvaart’ is historisch gezien vaak de prioriteit.
Opstoppingen op het water
Zo’n konvooiregeling werkt voor automobilisten zeker goed. Voor schepen kan het echter ook gevaarlijk zijn om met tientallen achter elkaar te moeten wachten. Er ontstaat zo vaak ruimtegebrek en een soort file op het water. Dit kan vervelende gevolgen hebben, ook voor commerciële scheepvaart dat er langs moet.
Belang van commerciële scheepvaart
Hoewel een tocht op een plezierjacht wellicht niet veel bijdraagt aan de samenleving, doet commerciële scheepvaart dit natuurlijk wel. Deze kan ook in gevaar komen doordat plezierjachten een gigantische file vormen. “Het zou natuurlijk wel erg zijn als ergens in Duitsland straks niet genoeg eten aankomt, omdat wij zo nodig met de auto naar ons werk moesten,” zegt Anja, die er een stuk luchtiger in staat. “Ik vind het soms zelfs wel leuk om even te wachten en naar de bootjes te kijken. Ook al word ik er wel stik- en stikjaloers van, hahaha.”
Tja. Zo kan het natuurlijk ook.
